تبليغاتX
لحظه دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام ..

لحظه دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام ..

غم جدایی

JPEG Image
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم آبان 1384ساعت 0:32  توسط سمیرا  

اونی که گفتم نرو گفت نمیشه                   دیروز دیگه رفت واسه همیشه 

 

وقتی می خواست بره منو صدا کرد            وایساد وتو چشای من نگا کرد

 

گفت میدونی خودت واسم عزیزی               این اشکارم بهتره که نریزی

 

باید برم سفر واسم بهتره                          ولی کسی که مونده عاشق تره

 

تقدیر ما از اولم همین بود                        یکی تو آسمون یکی تو زمین بود

 

تو تقدیر ما هر چی حیرونیه                     مال خطوط روی پیشونیه

 

گریه نکن گریهاتو نگه دار                      لازم میشه گریه برای دیدار

 

بذار برم یه مدتی بمونم                           شاید که قدر اینجارو بدونم

 

اصلاً شاید اونجا دووم نیارم                     یا ناتمام بمونه اونجا کارم

 

دعا نکن اونجا بهم نسازه                        آدم که حرفش دوتا شه می بازه

 

دیگه باید برم که خیلی دیره                     فقط نذار خاطرمون بمیره

 

اون رفت از دور دساشو تکون داد            خوبیاشو یه بار دیگه نشون داد

 

ای کاش نمیرفت و سفر نمیکرد                یا لااقل منو خبر نمی کرد

 

اما نه خوب شد منو خبر کرد                   اشکامو دیدو بعد از اون سفر کرد

 

از وقتی رفت دسام به آسمونه                   شاید پشیمون بشه و بمونه

 

خودش می گفت چون که بشه ستاره           هیچ چاره ای به جزء سفر نداره

 

انقده می شینم که بشه ستاره                     بیاد به کشور خودش دوباره

 

فهمیدم امروز سفرم یه درده                     من چه کنم اگه بر نگرده

 

پشت سرش آب می ریزم یه دریا              شاید پشیمون شه نمونه اونجا

 

الهی بدون هیچ فرودی                          بشه ستاره و بیاد به زودی

 

الهی که تموم چش به راها                      بیاد سفر کردشون از تو راها

 

الهی که هیچ جا سفر نباشه                     هیچ چشمی منتظر به در نباشه

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آبان 1384ساعت 11:2  توسط سمیرا   | 

JPEG Image

نشد شبی یه بار واسش یه فال حافظ نگیرم

نشد تو رویاهام براش روزی هزار بار نمیرم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آبان 1384ساعت 9:46  توسط سمیرا   | 

JPEG Image

نشد برم،نشد نره،نشد بخواد ،نشد بیاد

نشد ولی شاید بشه،واسم دعا کنید زیاد

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آبان 1384ساعت 17:28  توسط سمیرا   | 

ممنونم از عزیزی که این شعر رو سرود و چقدر بهش اعتقاد داشت

يكيمون اين سر دنيا يكمون اون سر دنيا

 

دستامون از هم غريبه دلامون دو مرغ تنها

 

دل من موجيه از غم ميون درياي ماتم

 

دل تو بي خبر از من فارغ از غصهء عالم

 

بيا تا سنگ صبور هم باشيم نه كه پامال غرور هم باشيم

 

واسه من جدايي تو خيلي دور از انتظار بود

 

اين بهاري كه گذشت بي تو اخرين بهار بود

 

بي تو اين كلبه تاريك سوت كور و سياهه

 

خونمون ني تا بيني بي تو زندگي تباهه

 

بيا تا سنگ صبور هم باشيم نه كه پامال غرور هم باشيم

 

دلم از عشق تو سرده بي تو جونم پر درده

 

همه ميگن ديگه يارت پيش تو بر نمي گرده

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آبان 1384ساعت 17:2  توسط سمیرا   | 

 

نميدانم چرا رفتی ...


نميدانم چرا !!! شايد خطا کردم



و تو ... بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی


نميدانم کجا؟! تا کی؟! برای چه؟!


ولی رفتی ..

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باري

د
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد


و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه برمی داشت ،


تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد



و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود


و بعد از رفتن تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت


و من بی تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد



و بعد از رفتنت دريا چه بغضی کرد


ميدانم  تو نام مرا از ياد خواهی برد



هنوز آشفته چشمان زيبای توام ... برگرد!


ببين که سرنوشت من چه خواهد شد


و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد


کسی از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:


تو هم در پاسخ اين بی وفاييها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم


...
و من در حالتی ما بين اشک و حسرت و ترديد


کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست


و من در اوج پاييزی ترين ويرانی يک دل


ميان غصه ای از جنس بغض کوچک يک ابر



نميدانم چرا !!!

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آبان 1384ساعت 12:32  توسط سمیرا   |